H γέννηση των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων, ανάγεται στις μέρες του Β’Π.Π. Μετά την ολοκληρωτική κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, πολλοί Έλληνες διέφυγαν στη Μέση Ανατολή για να συνεχίσουν τον πόλεμο. Σύντομα σχηματίστηκαν οι I και II Ελληνικές Ταξιαρχίες. Όμως η μεγάλη συρροή αξιωματικών, δεν επέτρεπε την πλήρη απορρόφησή τους από τις υπάρχουσες μονάδες και γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας μιας μονάδας αποτελούμενης αποκλειστικά από αξιωματικούς, οι οποίοι όμως θα υπηρετούσαν και θα εκτελούσαν τα καθήκοντα απλού στρατιώτη.

Τον Αύγουστο του 1942, ο υπουργός Στρατιωτικών και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης στο Κάιρο, Π. Κανελλόπουλος, εξέδωσε διαταγή για την εθελοντική κατάταξη Ελλήνων αξιωματικών σε μια μονάδα που ονομάστηκε “Λόχος Επίλεκτων Αθανάτων“. H ανταπόκριση από αυτούς που διψούσαν για δράση ήταν μεγάλη και σύντομα 130 αξιωματικοί του Στρατού, της Αεροπορίας και του Ναυτικού με 40 οπλίτες και 30 βοηθητικούς επάνδρωσαν τη μονάδα. H αποστολή όμως και ο ρόλος της, ήταν αδιευκρίνιστος.

Αργότερα η μονάδα ονομάστηκε “Ιερός Λόχος”, με έμβλημα μια αρχαία σπάθη και τη σπαρτιάτικη επιταγή “H ταν ή επί τας” και τον μπεζ μπερέ. Διοικητής της ανέλαβε ο συνταγματάρχης Χριστόδουλος Τσιγάντες, ο οποίος δεν βρήκε καθόλου ευχάριστη την προοπτική χρησιμοποίησης της μονάδας, ως Λόχο Βαρέων Πολυβόλων αποσπασμένο στη II Ελληνική Ταξιαρχία. Έτσι μετά από επαφή που είχε με το συνταγματάρχη Στέρλιγκ, διοικητή της επίσης νεοϊδρυθείσας καταδρομικής μονάδας SAS, ο Ιερός Λόχος υπήχθη σ’ αυτήν και το Νοέμβριο του ’42 μεταστάθμευσε στο Καμπρίτ, στο στρατόπεδο Commando. H εκπαίδευση περιλάμβανε όπως αλεξίπτωτα, εκρηκτικά, πλωτά μέσα και όλα τα είδη οπλισμού. H οργάνωσή του Ιερού Λόχου περιελάμβανε:

  • Ομάδα Διοικήσεως,
  • 3 Διμοιρίες,
  • Εφεδρική Διμοιρία,
  • Συνεργείο Επισκευών,
  • Τμήμα Υγειονομικού και
  • Τμήμα Ανεφοδιασμού.

H δράση του Ιερού Λόχου, άρχισε σύντομα με καταδρομικές επιχειρήσεις στην Κυρηναϊκή, σε συνεργασία με την SAS,  το Φεβρουάριο του ’43 στην Τυνησία σε συνεργασία με τις Γαλλικές δυνάμεις  του στρατηγού  Λεκλέρκ και τη Νεοζηλανδική Μεραρχία του στρατηγού Φρέιμπεργκ.

Κατόπιν επιστρέφει στην Αίγυπτο, όπου τον Ιούνιο μαζί με την SAS, την SBS και το LRDG αποτελούν τις περίφημες Raiding Forces υπό τον ταξίαρχο Τέρνμπουλ. Οι Βρετανοί στρέφονται και πάλι στο Αιγαίο. Το Σεπτέμβριο η Ιταλία συνθηκολογεί με τους Συμμάχους και οι Βρετανοί στέλνουν δυνάμεις σε ορισμένα νησιά.
Ένα τμήμα Ιερολοχιτών στέλνεται στη Λέρο, ενώ τον Οκτώβριο το σύνολο των 334 Ιερολοχιτών μεταβαίνει στη Σάμο. Μετά από νέα αναδιάρθρωση, περιλαμβάνει τώρα Ομάδα Διοικήσεως, 3 Τμήματα Καταδρομών και Τμήμα Βάσης. Όμως οι Γερμανοί αποκτούν τον έλεγχο των Δωδεκανήσων και το Νοέμβριο, οι Βρετανικές δυνάμεις αποχωρούν. O Ιερός Λόχος μαχόμενος περνά στην Τουρκία κι απ’ εκεί επιστρέφει στην Αίγυπτο για ξεκούραση.

Το Φεβρουάριο του ’44 σε συνεργασία με την SBS, αρχίζει καταδρομικές επιχειρήσεις σε νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους.
Τον Απρίλιο η δύναμή του έχει ανέλθει σε 425 άνδρες, οπότε αποφασίζεται η ανάπτυξή του σε Σύνταγμα με τις A και B Μοίρες και τη Μοίρα Διοικήσεως και προσωπικό πέραν των 1000 ανδρών.
Τον Οκτώβριο οι Ιερολοχίτες αποβιβάζονται στον Πειραιά, αλλά παρά την εκκένωση της ηπειρωτικής χώρας οι Γερμανοί  εξακολουθούν να κρατούν αποκομμένα τα Δωδεκάνησα, την Κρήτη, τη Μήλο, τη Λήμνο, τη Σαμοθράκη και τη Θάσο. O Ιερός Λόχος αναλαμβάνει την απελευθέρωσή τους, πράγμα το οποίο επιτυγχάνει. H εθνική προσφορά του ήταν τεράστια, καθώς με την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων ήταν φυσικό επακόλουθο να περάσουν αυτά, κάτω από την ελληνική κυριαρχία.

Τον Ιούνιο του ’45 ο Ιερός Λόχος επιστρέφει στην Αίγυπτο, όπου αφοπλίζεται για να διαλυθεί οριστικά στις 7 Αυγούστου 1945, μετά από τελετή στην Αθήνα.

Τα στελέχη του Ιερού Λόχου, αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία το 1946 των περίφημων ΛΟΚ (Λόχοι Ορεινών Καταδρομών) και μετέπειτα το 1947, των Δυνάμεων Καταδρομών, που οργανωμένες σε Μεραρχία των 5 Μοιρών, έλαβαν μέρος στον εμφύλιο πόλεμο μέχρι το 1949.

H φιλοσοφία της δημιουργίας τους ήταν η ύπαρξη μονάδων ικανών να μάχονται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Μετά την είσοδο της Ελλάδας στο NATO, η εξέλιξη των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων επιταχύνεται για να λάβουν τη σημερινή τους μορφή, αγγίζοντας πλέον τα 50 χρόνια ιστορίας.

Δυνάμεις Καταδρομών

Το 1965 σχηματίζεται η 1η Τακτική Διοίκηση Καταδρομών, και το 1967 μετονομάζεται σε 1ο Σύνταγμα Καταδρομών. H έδρα του 1ου ΣΚΔ βρίσκεται στη Ρεντίνα. Οι Μοίρες Καταδρομών αποτελούνται από 3 Λόχους Κρούσεως, ένα Λόχο Υποστηρίξεως (ΛΥΠ) κι ένα Λόχο Διοικήσεως (Λ/Δ). Κάθε Λόχος Κρούσεως απαρτίζεται από 4 Διμοιρίες, εκ των οποίων η μία είναι η Διμοιρία Υποστηρίξεως (ΔΥΠ). H κάθε Διμοιρία με τη σειρά της αποτελείται από 3 Ομάδες, ενώ η ΔΥΠ χωρίζεται σε Ομάδα Πολυβόλων με 2 στοιχεία, Ομάδα Όλμων με 2 στοιχεία και Ομάδα Αντιαρματικών με 3 στοιχεία. O ΛΥΠ αποτελείται από τη Διμοιρία Πολυβόλων με 6 στοιχεία, Διμοιρία Όλμων με 8 στοιχεία και τη Διμοιρία Αντιαρματικών με 6 στοιχεία MILAN. Σύμφωνα με την παράδοση ο κάθε Λόχος διατηρεί ξεχωριστή ονομασία, όπως συνέβαινε με τους πρώτους ΛΟΚ που είχαν δημιουργηθεί.

Αμφίβιοι Καταδρομείς

Το σώμα αυτό δημιουργήθηκε λόγω των ιδιαιτέρων συνθηκών που επικρατούν στο μέτωπο του Ανατολικού Αιγαίου, το οποίο επιβάλλει την ύπαρξη ξεχωριστών μονάδων. Έτσι ιδρύθηκε το 13ο Σύνταγμα Αμφιβίων Καταδρομών (ΣΑΚ) με έδρα την Αθήνα. H σύνθεση και δομή των μονάδων δεν είναι συμβατή με τις άλλες μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων, λόγω της ιδιομορφίας της αποστολής τους. Είναι οργανωμένες ώστε κάθε μονάδα να μπορεί να σπεύσει από τη βάση της προς ενίσχυση της άλλης. Οι Μοίρες είναι χωρισμένες σε ΕΤΕΘ (Ειδικά Τμήματα Εθνοφυλακής) ή ETEA (Ειδικά Τμήματα Ενισχύσεως Αστυνομίας) για τα Δωδεκάνησα, ενώ ουσιαστική διαφορά σε σχέση με τις Μοίρες Καταδρομών αποτελεί η ύπαρξη των Λόχων Πλωτών στους οποίους υπάγονται τα πλωτά μέσα των Μοιρών. Κατά πρώτο λόγο, αποστολή τους είναι η αντιμετώπιση της εχθρικής αποβατικής δύναμης που θα επιχειρήσει απόβαση, με τη διενέργεια αστραπιαίων επιθέσεων με τα ταχύπλοα σκάφη που διαθέτουν και κατά δεύτερον η υποδοχή και συνεργασία με τις άλλες μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων που θα σπεύσουν ως ενίσχυση.

Δυνάμεις Αλεξιπτωτιστών

Το 1955 ιδρύεται η Σχολή Αλεξιπτωτιστών, από την οποία αποφοιτούν τα πρώτα στελέχη των ειδικών δυνάμεων και τον  Απρίλιο του 1965 σχηματίζεται η 2η Τακτική Διοίκηση Καταδρομών. Αργότερα τον Οκτώβριο του 1967, μετονομάζεται σε 2ο Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών. Το 2ο ΣΑΛ που εδρεύει στον Ασπρόπυργο, έχει τη σύνθεση που φαίνεται στον πίνακα 3. Μέχρι το 1974 η 2η ΜΑΛ στάθμευε στο Μάλεμε όπου παρέμεινε μέχρι το 1977. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Χαϊδάρι, για να καταλήξει το 1984 στον Ασπρόπυργο. Την ίδια χρονιά η 1η ΜΑΛ που έδρευε εκεί, μεταστάθμευσε στο Μάλεμε Κρήτης. Οι δύο Μοίρες έχουν την ίδια σύνθεση με τις Μοίρες Καταδρομών. Όλοι οι αλεξιπτωτιστές είναι εθελοντές. H επίγεια εκπαίδευση στη ΣΧΑΛ διαρκεί 3 βδομάδες, κατά τη διάρκεια των οποίων ένα ποσοστό υποψηφίων εγκαταλείπει για διάφορους λόγους. Κατόπιν πρέπει να εκτελεστούν 5 άλματα για ν’ απονεμηθεί στον υποψήφιο το πτυχίο αλεξιπτωτιστή, οπότε μετατίθεται σε κάποια από τις μονάδες του 2ου ΣΑΛ.

ETA

H μονάδα αυτή αποτελεί τη κορυφή της ελίτ του Ελληνικού Στρατού. Κύρια αποστολή της είναι η στρατηγική αναγνώριση σε μεγάλο βάθος, πίσω από τις εχθρικές γραμμές. O τρόπος οργάνωσης της μονάδας, δεν έχει καμία σχέση με αυτήν άλλων μονάδων των Ειδικών Δυνάμεων. Λόγω της λεπτής αποστολής του, το ETA επανδρώνεται κατά κύριο λόγο από μόνιμα στελέχη των ειδικών δυνάμεων και εθελοντές πενταετούς θητείας, πράγμα το οποίο προσδίδει το χαρακτηριστικό του επαγγελματισμού που πρέπει να το διακρίνει. Το πρόγραμμα εκπαίδευσης του ETA διαφέρει ουσιαστικά και είναι απαλλαγμένο από τις εγγενείς αδυναμίες που χαρακτηρίζουν το πρόγραμμα των υπολοίπων μονάδων των ειδικών δυνάμεων. Σε συνδυασμό με την ξεχωριστή σύνθεσή του, εξασφαλίζει το υψηλότερο επίπεδο μαχητικής ικανότητας. O αριθμός ασκήσεων που εκτελεί η μονάδα είναι αυξημένος, ενώ ένα σημαντικό στοιχείο είναι η συχνή εξασκησή της, με εκπαιδευτικά ταξίδια στο εξωτερικό, σε συνεργασία με άλλες επίλεκτες μονάδες χωρών του NATO. Επίσης τα στελέχη του ETA εκπαιδεύονται τόσο σε σχολεία του εσωτερικού (MYK, ΚΕΑΠ) όσο και στο εξωτερικό (ILRRP).

Δυνάμεις Πεζοναυτών

Μετά το τέλος του B’ Π.Π. , έγιναν αρκετές προσπάθειες οργάνωσης μονάδων ανάλογων των Πεζοναυτών, που όμως δεν καρποφόρησαν. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, δημιουργήθηκαν δοκιμαστικά τμήματα πεζοναυτών και μετά την ικανοποιητική τους απόδοση σε διάφορες ασκήσεις, αποφασίστηκε η δημιουργία ενός σώματος Πεζοναυτών οργανωμένου με βάση τα αμερικάνικα πρότυπα.
Έτσι στα τέλη του 1967 το 32ο Σύνταγμα Πεζικού μετονομάζεται σε 32ο Σύνταγμα Πεζοναυτών και αλλάζει η δομή του. Το 1974 το Σύνταγμα αναδιοργανώνεται και λαμβάνει μορφή Ταξιαρχίας (32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών) προικοδοτούμενο με μέσα υποστήριξης που αυξάνουν την ισχύ του. Τα Τάγματα Πεζοναυτών έχουν βασικά τη σύνθεση Ταγμάτων Πεζικού, αποτελούμενα από 3 Λόχους Κρούσεως, 1 Λόχο Υποστηρίξεως Τάγματος (ΛΥΤ) και το Λόχο Διοικήσεως. O κάθε Λόχος Κρούσεως διαθέτει 3 Διμοιρίες των 3 Ομάδων και 1 Διμοιρία Υποστηρίξεως, που αποτελείται από Ομάδα Πολυβόλων με 6 στοιχεία, την Ομάδα Όλμων με 2 στοιχεία και την Ομάδα Αντιαρματικών με 6 στοιχεία. O ΛΥΤ είναι χωρισμένος σε Διμοιρία Όλμων με 2 Ομάδες των 2 στοιχείων η κάθε μία, Διμοιρία Αντιαρματικών με μια Ομάδα 4 στοιχείων MILAN και μια Ομάδα 4 στοιχείων ΠΑΟ των 106mm, Διμοιρία πολυβόλων με μια Ομάδα 6 στοιχείων πολυβόλων M-2HB των 12,7 mm, Διμοιρία Πυραύλων με μια Ομάδα 4 πυραύλων ΚΕΡΑΥΝΟΣ, Διμοιρία Σκαπανέων και Διμοιρία Διοικήσεως. Οι Πεζοναύτες είναι οργανωμένοι με βάση τω αμερικάνικα πρότυπα, πράγμα που σημαίνει ότι έχει ενσωματωμένα οργανικά, τη δική του δύναμη τεθωρακισμένων και πυροβολικού. Διαθέτει μία Ίλη Μέσων Αρμάτων και μια Πυροβολαρχία. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι η Πυροβολαρχία αυτή είναι πλήρως αερομεταφερόμενη, καθώς οι Πεζοναύτες που την επανδρώνουν έχουν περάσει την εκπαίδευση αλεξιπτωτιστή και συντηρούν την ικανότητα αυτή κανονικά. Κλιμάκια Μηχανικού και Διαβιβάσεων μαζί με κλιμάκια Υγειονομικού, Εφοδιασμού και Μεταφορών, Υλικού Πολέμου κ.α., διατίθενται για την πλήρη κάλυψη των αναγκών. Για την εξυπηρέτηση των Πεζοναυτών, το Π.Ν. διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό πλοίων της ΔΠΑ (Διοίκησης Πλοίων Απόβασης.Αποστολή Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων

H αποστολή των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων, έγκειται στην εκτέλεση ειδικών αποστολών σε κάποια φάση των πολεμικών επιχειρήσεων, ενεργώντας ως στρατηγική εφεδρεία της ανώτατης διοίκησης. Οι επιχειρήσεις αυτές, μπορεί να είναι επιθετικές, υποβοηθώντας μια γενικότερη ανάληψη αντεπιθετικής δράσης του Ελληνικού Στρατού, ή αμυντικές, επιδιώκοντας με την παρέμβασή τους την ενίσχυση των αμυνομένων δυνάμεων σε κάποια κρίσιμη καμπή της μάχης, στο μέτωπο όπου εκδηλώνεται η εχθρική προσπάθεια. Οι μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων, εκπαιδεύονται ώστε να μπορούν να εκτελέσουν βασικά τρεις κατηγορίες επιχειρήσεων: αεροκίνητες, αερομεταφερόμενες και αμφίβιες με
τις οποίες θα εμπλακούν στον αγώνα. Ιδιαίτερα το μέτωπο του Ανατολικού Αιγαίου, ευνοεί τη διεξαγωγή συνδυασμένων αμφίβιων, αεροκίνητων και αεραποβατικών επιχειρήσεων. Όλες οι μονάδες εκπαιδεύονται στις αεροκίνητες επιχειρήσεις που επιβάλλει το σύγχρονο πεδίο της μάχης. Ωστόσο οι κατ’ εξοχήν εκπαιδευόμενες  μονάδες σ’ αυτήν τη μορφή επιχειρήσεων θεωρούνται αυτές των Αλεξιπτωτιστών και κατά δεύτερο λόγο των Καταδρομέων. Οι αεροκίνητες επιχειρήσεις ευνοούνται από τη μορφολογία του ελληνικού χώρου, τόσο του ηπειρωτικού με το δύσβατο ορεινό έδαφος, όσο και του νησιωτικού, παρά τον περιορισμό του πεδίου σ’ αυτόν. Χάρη στο ελικόπτερο οι αεροκίνητες μονάδες χαρακτηρίζονται από μεγάλο βαθμό ευελιξίας, αν και επί του εδάφους, η ευκινησία τους περιορίζεται σημαντικά. M’ αυτόν τον τρόπο αναλόγως του μεγέθους και σε συνδυασμό με άλλες επίγειες  δυνάμεις, η αεροκίνητη δύναμη μπορεί να εκτελέσει καταδρομικές επιχειρήσεις, αποστολές συλλογής πληροφοριών, να υποστήριξει τις επιχειρήσεις μέσω πλευρικής προσβολής της εχθρικής αμυντικής διάταξης, εκκαθάριση αντιπάλων τμημάτων ανορθοδόξου πολέμου που δρουν στα μετόπισθεν των φιλίων γραμμών κ.λπ. Αυτές οι επιχειρήσεις περιορίζονται από την ικανότητα υποστήριξης των αεροκινήτων τμημάτων από την τοπική Διοίκηση,
πράγμα που σημαίνει ότι δεν ενδείκνυται η διεξαγωγή τους σε μεγάλο βάθος πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Γι αυτόν το λόγο, οι Αλεξιπτωτιστές έρχονται να συμπληρώσουν τις αεροκίνητες δυνάμεις Καταδρομών. Λόγω της εξειδίκευσής τους στην πτώση με αλεξίπτωτο και σε συνδυασμό με τα σύγχρονα μεταγωγικά αεροσκάφη, μπορούν να επεκτείνουν τις επιχειρήσεις τους σε μεγαλύτερο βάθος. Παράλληλα με συνδυασμένες επιχειρήσεις αεροκινήτων και αερομεταφερόμενων δυνάμεων, μπορεί να επιτευχθεί αποφασιστικό πλήγμα στο κέντρο της εχθρικής διάταξης, αν και τέτοιου είδους επιχειρήσεις περικλείουν μεγάλη πιθανότητα παρουσίασης υψηλού ποσοστού απωλειών. Γι’  αυτόν το λόγo τέτοιες επιχειρήσεις διεξάγονται μετά από εντατική μελέτη και εξέταση της γενικότερης σκοπιμότητας. Από την πλευρά τους οι Πεζοναύτες, εμπλέκονται κυρίως στην εκτέλεση αμφιβίων επιχειρήσεων μεγάλης ή μικρής κλίμακας. Αποστολή τους είναι, η ενίσχυση της αμυντικής διάταξης του μετώπου, ή η επιχείρηση δημιουργίας προγεφυρώματος στο εχθρικό έδαφος, στα πλαίσια γενικότερης επιθετικής προσπάθειας των
φιλίων δυνάμεων, με αμφίβια επιχείρηση σε στενή συνεργασία με το Π.Ν., που εξασφαλίζει τη μεταφορά τους. Επίσης αμφίβιες καταδρομικές επιχειρήσεις στο εχθρικό έδαφος, περιλαμβάνονται στις δυνατότητές τους. Οι Αμφίβιοι Καταδρομείς διαθέτοντας σημαντικό αριθμό πλωτών μέσων, έχουν αξιόλογες δυνατότητες παρενόχλησης και φθοράς του εχθρικού αποβατικού στόλου που επιχειρεί απόβαση σε κάποιο νησί του Ανατολικού Αιγαίου. Όπως  υποδηλώνει η ονομασία τους, πρόκειται για μονάδες που έχουν δυνατότητες καταδρομικών επιχειρήσεων, με έμφαση σ’ εκείνες που διεξάγονται σε υδάτινο περιβάλλον.

Εκπαίδευση

Όπως είπαμε και στην αρχή, η φιλοσοφία της δημιουργίας των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων, ήταν η δημιουργία μονάδων ικανών να μάχονται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, με κάθε μέσο, σε γη, θάλασσα και από τον αέρα. Aλλωστε η μορφολογία του ελληνικού χώρου, ευνοεί και επιβάλλει την ύπαρξη και δράση τέτοιων μονάδων σε συνδυασμένες ειδικές επιχειρήσεις. Για να είναι σε θέση να ανταποκριθούν οι άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων  σ’ αυτές τις αποστολές, εφαρμόζεται ένα πολυποίκιλο πρόγραμμα εκπαίδευσης. Το πρόγραμμα αυτό είναι ενιαίο και ισχύει για όλες τις μονάδες, με ορισμένες διαφοροποιήσεις ανά μονάδα. H εκπαίδευση των Αλεξιπτωτιστών διαφέρει στην εκπαίδευση για αεραποβατικές επιχειρήσεις (άλματα με αλεξίπτωτο), πράγμα που απορροφά σημαντικό χρόνο για την απόκτηση της ειδικότητας, ενώ οι Πεζοναύτες ειδικεύονται στις αμφίβιες επιχειρήσεις, σε συνεργασία με το Π.Ν. Οι υποψήφιοι για τις Ειδικές Δυνάμεις παρουσιάζονται στο ΚΕΕΔ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ειδικών Δυνάμεων), στο οποίο παραμένουν για ενάμιση ως δύο μήνες, χρονικό διάστημα κατά το οποίο δηλώνουν ποιοί επιθυμούν να παραμείνουν στις Ειδικές Δυνάμεις και ποιοί να αποχωρήσουν. Μετά τη συμπλήρωση της βασικής εκπαίδευσης, περνούν από ορισμένες τυπικές δοκιμασίες και τους απονέμεται ο χαρακτηριστικός κατά περίπτωση μπερές (πράσινος ή μπλέ). Στις μονάδες που μετατίθενται, οι νέες κληρουχίες εντάσσονται στο αντίστοιχο Τμήμα ΠΕΝ (Προκεχωρημένη Εκπαίδευση Νεοσυλλέκτων.
Τα Τ/ΠΕΝ διαρκούν περίπου 2 μήνες (ώσπου να μπει νέα ΕΣΣΟ), κατά τη διάρκεια των οποίων διδάσκονται γενικά αντικείμενα εκπαιδεύσεως προσανατολισμένα στις επιχειρήσεις των Ειδικών Δυνάμεων. Όσοι έχουν ένδειξη για συγκεκριμένες ειδικότητες αποσπώνται στα EKE (Ειδικά Κέντρα Εκπαίδευσης), όπως είναι το ΚΕΒΟΠ (Κέντρο Εκπαίδευσης Βαρέων Όπλων Πεζικού), για τους χειριστές MILAN και το ΚΕΔΒ (Κέντρο Εκπαίδευσης Διαβιβάσεων), για τους διαβιβαστές. ‘λλες ειδικότητες όπως οδηγοί, οπλουργοί, νοσοκόμοι, αποσπώνται για εκπαίδευση σε αντίστοιχα κέντρα, ενώ άλλοι παρακολουθούν σχολεία όπως πληροφοριών, χημικού πολέμου κ.λπ. Με την κανονική ένταξη των ανδρών στις μονάδες τους και μετά από κάποιο διάστημα, όσοι έχουν ένδειξη  υποψηφίου βαθμοφόρου αποσπώνται για 1,5 μήνα στο ΛΥΒ (Λόχος Υποψηφίων Βαθμοφόρων) του ΚΕΕΔ, απ’ όπου βγαίνουν οι έφεδροι υπαξιωματικοί. H υπόλοιπη εκπαίδευση, εντάσσεται στα πλαίσια γενικότερου προγράμματος εκπαίδευσης των μονάδων, το οποίο είναι εξαμηνιαίου κύκλου και περιλαμβάνει τις παρακάτω βασικές ασκήσεις και αντικείμενα:

  • Δεκαήμερο Πεζικού: Εκπαίδευση στον αγώνα πεζικού.
  • Ορεινός Αγώνας: Εκπαίδευση στη διάβαση κωλυμάτων και κυρίως στην αναρρίχηση και καταρρίχηση.
  • Πορεία-Βολή: Πολύωρη ολονύχτια πορεία 50 περίπου χλμ., που ακολουθείται από βολή.
  • Ανορθόδοξος Πόλεμος (Ανταρτοπόλεμος): Εκπαίδευση στη δράση, σε κατεχόμενο απ’ τον εχθρό έδαφος, με σκοπό τη συνεχή παρενόχλησή του, με καταδρομικές επιχειρήσεις.
  • Χειμερινή Διαβίωση: Εκπαίδευση στη δράση, σε χιονοσκεπείς περιοχές.
  • Θαλασσία Εκπαίδευση: Εκπαίδευση στα πλωτά μέσα και τη διάβαση υγρών κωλυμάτων
  • Αναγνώριση: Εκπαίδευση σε περιοχές, όπου σε περίπτωση σύρραξης αναμένεται να δράσουν οι μονάδες με σκοπό την εξοικείωσή τους με αυτές.

Aλλα βασικά αντικείμενα που εντάσσονται στον εξαμηνιαίο κύκλο, είναι η συνεργασία με τα ταχύπλοα σκάφη του  πολεμικού ναυτικού, συνεργασία με τα ελικόπτερα, συνεργασία με τα τεθωρακισμένα, συνεργασία με το πυροβολικό, ναρκοπόλεμος κ.λπ.

Οι βασικές ειδικότητες είναι του καταστροφέα, του ελεύθερου σκοπευτή, του πολυβολητή, του χειριστή αντιαρματικών  και του ολμιστή, μαζί με άλλες, όπως νοσοκόμου, οδηγού κ.λπ.
Tο πρόγραμμα συμπληρώνουν βολές όλων των όπλων, πορείες 15 χλμ. περίπου, διδασκαλία γενικών αντικειμένων και  βέβαια η εκγύμανση για τη βελτίωση της σωματικής κατάστασης. Ένας αριθμός ανδρών στέλνεται περιοδικά στη ΣΧΑΛ, όπου εδρεύει το σχολείο του Tae Kwon Do, για εκπαίδευση σ’ αυτήν την πολεμική τέχνη, στο KEOAX για εκτενέστερη εκπαίδευση στη χειμερινή διαβίωση, στο ΚΕΕΔ για εκπαίδευση στα πλωτά μέσα, ενώ ειδικά για τους Αλεξιπτωτιστές, ορισμένοι περνούν σχολείο Ανιχνευτών. Από εκεί και πέρα, οι μονάδες λαμβάνουν μέρος σε διακλαδικές ασκήσεις των ενόπλων δυνάμεων, ή εκτελούν εξειδικευμένες ασκήσεις ανάλογα του χαρακτήρα τους, όπως  αεραποβάσεις για τους Αλεξιπτωτιστές, ή αποβάσεις για τους Πεζοναύτες. Τα μόνιμα στελέχη που δηλώνουν στις Ειδικές Δυνάμεις περνούν επιπλέον εκπαίδευση στο ΚΕΑΠ (Κέντρο Εκπαίδευσης Ανορθοδόξου Πολέμου), σε αντικείμενα όπως διέλευση κωλυμάτων, ορεινό αγώνα, καταδρομικές επιχειρήσεις, προχωρημένα εκρηκτικά και καταστροφές, απόδραση-διαφυγή-επιβίωση, συνεχίζουν στο KEOAX (Κέντρο Εκπαίδευσης Ορεινού Αγώνα Χιονοδρομιών) στη δράση και διαβίωση σε χιονοσκεπείς περιοχές, ενώ περνούν άλλα σχολεία, όπως Πληροφοριών, Ξένων Γλωσσών, Ελεύθερης Πτώσης, Αρχηγών Ρίψης, Νέων Όπλων κ.λπ. Έχουν επίσης την ευκαιρία, να εκπαιδευτούν στο Διεθνές Σχολείο Περιπόλων Μακράς Ακτίνας Δράσης (ILRRP) στη Γερμανία, σε αντικείμενα όπως περίπολα αναγνώρισης μακράς ακτίνας δράσης, επιβίωση, αγώνα εκ του συστάδην, προχωρημένη παροχή πρώτων βοηθειών, αναγνώριση όπλων και υλικών, εκπαίδευση σε ξένα όπλα κ.λπ. Το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης εκεί είναι πολύ υψηλό. Εκπαιδευτικές αποστολές στο εξωτερικό πραγματοποιούνται και σε σχολεία άλλων χωρών, όπως στις ΗΠΑ (Ranger Indoctrination Program), στη M. Βρετανία (SAS) , Γαλλία, Βέλγιο και αλλού, με μεγαλύτερη ή μικρότερη συχνότητα.

Επιχειρησιακές Δυνατότητες

Οι αεροκίνητες μονάδες Καταδρομών μπορούν να συνεργαστούν  θαυμάσια με τις μονάδες Αλεξιπτωτιστών, αλληλοσυμπληρούμενες  μεταξύ τους. Οι αεροκίνητες μονάδες δεν μπορούν να επεκτείνουν  τη δράση τους σε μεγάλο βάθος πίσω από τις εχθρικές γραμμές,  επιχειρώντας συνήθως μέχρι την απόσταση του βεληνεκούς του
πυροβολικού άμεσης υποστήριξης. Οι Αλεξιπτωτιστές έχουν τη  δυνατότητα δράσης σε μεγαλύτερο βάθος, που εξαρτάται από τη  δυνατότητα των τακτικών δυνάμεων να παρακολουθήσουν τη δράση  τους και να επιτύχουν τη συνένωση μ_ αυτούς, καθώς κι από τις  αντεπιθετικές ικανότητες του αντιπάλου. Βασικά οι
Αλεξιπτωτιστές θεωρούνται ως στρατηγική εφεδρεία, που  επιχειρώντας από τον ηπειρωτικό χώρο, επεμβαίνει αποφασιστικά  στον επιθετικό ή αμυντικό τομέα. Στο Ανατολικό Αιγαίο οι  αεροκίνητες δυνάμεις κι οι Αλεξιπτωτιστές μπορούν να δράσουν  πολύ αποτελεσματικά. Το διατιθέμενο ελικόπτερο UH-1H που
χρησιμοποιεί η Αεροπορία Στρατού για τη μεταφορά αεροκίνητων  τμημάτων, διαθέτει περιορισμένη μεταφορική ικανότητα κι  επιδόσεις, πράγμα που περιορίζει τη χρησιμότητά τους. Αντίθετα  τα ελικόπτερα CH-47C διαθέτουν σημαντικά μεγαλύτερες  ικανότητες μεταφοράς αεροκινήτων τμημάτων, αν και ο αριθμός
τους είναι περιορισμένος (μόνο 9). Τα αεροσκάφη C-130H  της Π.Α. έχουν δυνατότητες που τα καθιστούν ιδανικά για τη  μεταφορά και τη ρίψη μεγάλης δύναμης Αλεξιπτωτιστών και χάρη  στο σύγχρονο ηλεκτρονικό τους εξοπλισμό, μπορούν να τους  μεταφέρουν με ασφάλεια εκτελώντας νυχτερινή πτήση ακριβείας σε  χαμηλό ύψος και σε μεγάλο βάθος πίσω από τις εχθρικές γραμμές.
Ωστόσο κι αυτά είναι λιγοστά (μόλις 11) και η ικανότητα  υποστήριξης των Αλεξιπτωτιστών, περιορίζεται σε συμβατικές  μεθόδους ρίψης εφοδίων. Σ’ αυτόν τον τομέα, μεγάλη μπορεί να  είναι η συμβολή των ελικοπτέρων Chinook. H ικανότητα  υποστήριξης των Αλεξιπτωτιστών, είναι κρίσιμου χαρακτήρα κι
αυτό γιατί η μαχητική τους ικανότητα βρίσκεται σε άμεση  συνάρτηση με αυτή. Μια τέτοια μονάδα είναι τόσο  αποτελεσματική, όση είναι η ικανότητα της διοίκησης να την  υποστηρίξει. Εδώ φαίνεται και η εγγενής αδυναμία των
αερομεταφερόμενων δυνάμεων. Οι δυνάμεις αυτές είναι  οργανωμένες κατά τέτοιον τρόπο (Μοίρες κι όχι Τάγματα) ώστε να  χαρακτηρίζονται από ευκινησία και μικρότερες ανάγκες  Διοικητικής Μέριμνας, υστερώντας όμως σε ισχύ πυρός, αφού δεν  διαθέτουν οργανικά ενταγμένα σ’ αυτές οπλικά μέσα (ελικόπτερα,
πυροβολικό ή τεθωρακισμένα). Από αυτήν την άποψη λοιπόν, οι  επιθετικές τους δυνατότητες περιορίζονται κι ο χαρακτήρας τους  παραμένει περισσότερο αμυντικός. Οι Πεζοναύτες, εμφανίζουν  σαφώς πιό συγκροτημένο σύνολο. Εκτός απ’ τη δομή των μονάδων  τους (Τάγματα κι όχι Μοίρες), έχουν κατά πολύ αυξημένη ισχύ  πυρός και υποστήριξης, χάρη στην οργανική ένταξη σ’ αυτούς
τεθωρακισμένων, πυροβολικού μαζί με άλλες δευτερεύουσες  μονάδες υποστήριξης. Ωστόσο, τα πλωτά μέσα που διαθέτει το  Π.Ν. για τη μεταφορά τους, είναι παλαιού τύπου και κατά  συνέπεια περιορισμένων ικανοτήτων. Αυτό έχει καταλυτικές  επιπτώσεις στις τεχνικές που εφαρμόζονται στις αμφίβιες
επιχειρήσεις τους, κάτι που και σ’ αυτήν την περίπτωση  υποβαθμίζει τον επιθετικό τους χαρακτήρα. Τέλος οι Αμφίβιοι  Καταδρομείς, διαθέτουν οργανικά ενταγμένα πλωτά μέσα, τα οποία  όμως είναι παλαιάς σχεδίασης και υστερούν σε σύγκριση με
αντίστοιχα σκάφη σύγχρονης τεχνολογίας. Αυτό περιορίζει το  πεδίο δράσης τους, αν και οι αποστάσεις των νησιών στο Αιγαίο  είναι σχετικά μικρές. Το είδος του οπλισμού που φέρουν  προκειμένου να πλήξουν την εχθρική αποβατική δύναμη, είναι  περιορισμένων δυνατοτήτων, πράγμα που υποβαθμίζει την αξία
τους και την επιθετική τους δράση έναντι του εχθρού στα  απέναντι παράλια.

Σχέδια Αναδιοργάνωσης – Εκσυγχρονισμός

Οι σημερινές συνθήκες δεν θα επέτρεπαν ιδιαίτερη αισιοδοξία  για το μέλλον, αν τα γεγονότα που συμβαίνουν στην περιοχή μας  δεν επέβαλαν την επανεξέταση του ρόλου των Ειδικών Δυνάμεων.
Στα πλαίσια της γενικότερης προσπάθειας για αναδιοργάνωση της  δομής και του εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, δόθηκαν  στις αρχές του 1990 από το ΥΕΘΑ τα πρώτα σημάδια των προθέσεών  του σχετικά με τις Ειδικές Δυνάμεις. H πρόθεση για ένα  μικρότερο αλλά πιο σύγχρονο και ευέλικτο στρατό, φαίνεται πως
υπήρξε η αιτία επανεξέτασης κάτω από διαφορετικό πρίσμα, των  Ειδικών Δυνάμεων. Αυτό μπορεί να συμπεράνει κάποιος από την  εξαγγελία της πρόθεσης δημιουργίας μιάς ταχυκίνητης δύναμης  άμεσης επέμβασης. Μιά τέτοια δύναμη θα βασίζεται στις μονάδες  των Ειδικών Δυνάμεων, αποτελώντας θα μπορούσε να πει κανείς,  μια εκσυγχρονισμένη μορφή τους στα πλαίσια του πάγιου ρόλου  τους σαν στρατηγική εφεδρεία που επεμβαίνει αποφασιστικά στη  μάχη. H δημιουργία της Ελληνικής Δύναμης Ταχείας Ανάπτυξης,  μπορεί να αποτελέσει θαυμάσια ένα σχήμα συγχώνευσης των  Ειδικών Δυνάμεων, που είναι απαραίτητο μετά τη διάλυση της 3ης  ΜΕΔ. Μιά τέτοια δύναμη θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από επαρκή  δύναμη πυρός ικανή να της προσδώσει επιθετικό χαρακτήρα. Θα  πρέπει να είναι σε θέση να καταφέρει αστραπιαία καίριο πλήγμα  στον αντίπαλο, έχοντας παράλληλα την ικανότητα να μεταφέρει τη  μάχη στο εχθρικό έδαφος. Πρέπει να προικοδοτηθεί με επαρκή  μέσα, ώστε να διεξάγει μάχη εντός του εχθρικού εδάφους αν  απαιτηθεί, για ικανό χρονικό διάστημα, μέχρις ότου επιτευχθεί
ο στρατηγικός αντικειμενικός σκοπός. Για την επίτευξη αυτού  του σκοπού είναι απαραίτητη η οργανωμένη και συντονισμένη  προσπάθεια, συνοδευόμενη βέβαια από μεγάλες δαπάνες. Το  βασικότερο στοιχείο για τη δημιουργία μιας τέτοιας δύναμης,  είναι η οργανική ένταξη σ’ αυτήν απαραίτητων μέσων για την  αυτόνομη δράση της. Μια μονάδα ελικοπτέρων είναι απαραίτητη  για τη γενικότερη υποστήριξή της, καθώς η δύναμη θα βασίζεται  κυρίως στην αεροκίνηση. Όπως είχε ανακοινωθεί, η πρόθεση  προμήθειας μέσων/βαρέων μεταφορικών αλλά κι επιθετικών  ελικοπτέρων σχετίζεται με την άμεση συμβολή τους στη  δημιουργία της δύναμης. Το ίδιο ισχύει και με τον  εκσυγχρονισμό των ελικοπτέρων CH-47C σε επίπεδο D. Από την  άλλη πλευρά, τα μεταγωγικά της Π.Α. θα μπορούσαν ν_ αυξήσουν  την ικανότητα ρίψης εφοδίων με την υιοθέτηση νέων μεθόδων
(π.χ. LAPES) πέραν του συστήματος CDS που χρησιμοποιείται  κυρίως σήμερα. Οι Πεζοναύτες αποτελώντας ένα πιο συγκροτημένο  σύνολο διαθέτουν τεθωρακισμένα και πυροβολικό, η δύναμη των  οποίων πρέπει να ανανεωθεί. Νέα τεθωρακισμένα οχήματα και  οχήματα γενικής χρήσης, ειδικά για τις ανάγκες ταχυκίνητων μονάδων, είναι απαραίτητο να ενταχθούν στη δύναμη τους. Αυτό  είναι απαραίτητο διότι οι αερομεταφερόμενες μονάδες μόλις  βρεθούν στο έδαφος χάνουν την ευκινησία τους. Ήδη ο Ε.Σ. έχει  επιδείξει ενδιαφέρον για ορισμένα όπλα ειδικά για αεροκίνητες  δυνάμεις, όπως το τεθωρακισμένο όχημα Wiesel. Ας μην ξεχνάμε ότι η αντιαρματική άμυνα των Καταδρομέων και των Αλεξιπτωτιστών, βασίζεται αποκλειστικά στα κατάλληλα όπλα που φέρουν. Τα πλωτά μέσα με τα οποία μετακινούνται οι Πεζοναύτες, είναι παλαιού τύπου και δεν εξασφαλίζουν την ταχεία επέμβασή τους. H αξιοποίηση ταχύτερων μέσων, όπως σκαφών τύπου Catamaran της ακτοπλοΪας, θα κάλυπτε ικανοποιητικά τις ανάγκες τους, χωρίς υπερβολικό κόστος. Μια γενικότερη ανανέωση του εξοπλισμού σε όλα τα επίπεδα είναι επιβεβλημένη. Όμως εκτός από τα νέα οπλικά συστήματα που είναι αναγκαία, απαραίτητη είναι και η αναδιοργάνωση των μονάδων, για τη βελτίωση της μαχητικής τους ικανότητας. Οι Μοίρες Αλεξιπτωτιστών και Καταδρομών έχουν ένα σχήμα ευέλικτο που αποσκοπεί στη μείωση των αναγκών Δ.Μ. Το σχήμα αυτό είναι παρόμοιο με τη σύνθεση των μονάδων των Βρετανών Πεζοναυτών. Μια Μοίρα Καταδρομών αντιστοιχεί με ένα Commando Βρετανών Πεζοναυτών, με ορισμένες βέβαια διαφοροποιήσεις στον εξοπλισμό. Όμως ουσιαστική διαφορά
υπάρχει στην ύπαρξη εκτός των άλλων, μιας Διμοιρίας Αναγνώρισης και μιας Διμοιρίας Μηχανικού Μάχης, στους ΛΥΠ των Commando. Ιδίως η πρώτη, είναι ιδιαίτερης αξίας καθώς η αναγνώριση στο σύγχρονο πόλεμο αποτελεί πρωταρχικής σημασίας δυνατότητα, για κάθε μονάδα. Το προσωπικό της, είναι εξειδικευμένο στη δράση επί ορεινού εδάφους και σε αποστολές ελεύθερου σκοπευτή. H έλλειψη αντίστοιχων στοιχείων στις μονάδες των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων αποτελεί σοβαρό μειονέκτημα στο σύγχρονο πόλεμο. Τομείς όπως η αναγνώριση, οι ελεύθεροι σκοπευτές και οι ενέδρες, οι καταστροφές, αποτελούν στοιχεία στα οποία θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στο μέλλον. Βέβαια για να επιτευχθεί εκσυγχρονισμός των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων, απαιτούνται σημαντικοί πόροι, αλλά πάνω απ’ όλα χρειάζεται αποφασιστικότητα, ώστε να υπάρξει αλλαγή νοοτροπίας και σοβαρή μελέτη. Ήδη εμφανίζονται ορισμένα σημάδια που μπορεί να πει κανείς ότι φανερώνουν την αρχή μιας προσπάθειας βελτίωσης στο χώρο των Ειδικών Δυνάμεων. Το αν οι εξαγγελίες που έχουν γίνει, φτάσουν ποτέ στο στάδιο της υλοποίησης, είναι κάτι που μόνο ο καιρός θα το δείξει. Βασική όμως προϋπόθεση για να γίνει αυτό είναι να γίνει κατανοητή η
σημασία και σπουδαιότητα των Ειδικών Δυνάμεων, καθώς ο ρόλος τους στο μέλλον θα αυξάνεται συνεχώς. _

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s